Xbox One - wrażenia Farmaha

Po tygodniu różnorakich testów, zastosowaniu skomplikowanych obliczeń matematycznych i zdobyczy najnowszych technologii mogę napisać jedno: Na Xboxie One można grać. Uprzedzając pytania: tak, nawet w takim zaścianku, jakim jest Polska. Postanowiłem więc swoje luźne przemyślenia i uwagi wrzucić na XboxSpot, tak aby nikt nie mógł ich przeczytać. Zestaw u naszych Germańskich Oprawców Niemieckich Przyjaciół bez problemu udało mi się nabyć w dzień premiery za 499 Euro. Co dziwne obyło się bez dantejskich scen i zaprzęgania do pracy łokci. W pudełku, które było przeraźliwe ciężkie niczym worek ziemniaków, udało się upchnąć:

• nową wersję Kinecta,
• kontroler z kompletem baterii,
• kabel HDMI,
• headset,
• wypasiony lakierowany zasilacz,
• Xbox One z 500GB dyskiem twardym,
• komplet instrukcji wydrukowanych na papierze, który w dotyku przypominał ten używany, na co dzień w łazience,
• kod na 14-dniowy GOLD

Pierwsze, co rzuca sie w oczy to wielkość konsoli. Wydawało mi się, że do rozmiarów przywykłem po wizycie na GamesCom jednak XBONE stłamsił mnie swoimi gabarytami. Z wyglądu przypomina multimedialny kombajn PSX (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fa/Console_psx.jpg) bądź Philips CD-I (http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/56/CD-i-910-Console-Set.png) Całość elektronicznego tałatajstwa zapakowana jest schludnie w sporym, prostokątnym pudle ważącym tyle, co w/w siatka dorodnych ziemniaków. W związku z brakiem profesjonalnego sprzętu rejestrującego darowałem sobie robienie zdjęć telefonem.

Po podłączeniu wszystkich niezbędnych kabli, ściągnięciu obowiązkowego patcha i ustawienia regionu (USA) rozpocząłem 3 tygodniowe, wymagające i profesjonalne testy. Tak jak poprzednio najgłośniejszym elementem zestawu jest zasilacz, który w zupełnej ciszy (nocą) w trybie instant-on "chrumka" wesoło niczym wygłodniały królik. W tym miejscu wyjaśnijmy sobie jedną kwestię - ilość dB generowanych przez cały sprzęt nie przekracza granicy, która wyznaczył X360 Slim. To samo tyczy się wydalanego przez kratki wentylacyjne ciepła. Można oczywiście polemizować na temat wyglądu samej konsoli, natomiast jedno jest pewne - sprzęt postawiony na półce obok kina domowego nie wzbudzi żadnej, taniej sensacji wśród znajomych. Dorzucony "w ostatniej chwili" headset prezentuje się całkiem solidnie. Cieszy umiejscowienie panelu sterującego (mute, głośniej/ciszej) zaraz przy padzie, jak i podświetlenie klawisza informującego o wyłączeniu mikrofonu. Jakość dźwięku za to powala, i nie ma sytuacji, kiedy musimy prosić kogoś łaskawie, aby powtórzył nam to, co przed chwilą powiedział.

Kolejnym elementem układanki jest kontroler. Może to truizm, ale pady (360-ONE) są niemalże identyczne. Jedyną różnicą jest ułożenie przeze mnie palców pod padem, ze względu na brak "koszyka" na baterie. Analogi mają zauważalnie mniejszy obwód "grzybka", natomiast poprzez zastosowanie pewnego rodzaju bieżnika/faktury na obrzeżach nie ma opcji żeby kciuk z niego wypadł. Mniej wygodnie wciska się Guide Button - został umieszczony na samej górze. Triggery zostały spłaszczone i stawiają mniejszy opór - zakładam, że podczas dłuższych posiedzeń pozytywnie wpłynie to na palce wskazujące (w przypadku pada od X360 po kilku godzinach jazdy/strzelania triggery wpijały mi się w palce). No i na końcu pozostają bumpery. Podczas pobytu na Gamescom wydawało mi się, że są skopane. Chodziły topornie, klik był wyraźnie słyszalny, i trzeba było się mocno napocić z wciśnięciem tego ustrojstwa. W mojej sklepowej wersji ten problem nie występuje. Różnica jest tylko w dotyku - płytki, wyczuwalny klik, podczas gdy na tym z X360 wszystko odbywało się bardziej miękko. Mój lewy bumper jest też najwidoczniej nie najlepiej osadzony. Podczas jazdy w FM5 bumper wpada w wyraźne wibracje podczas hamowania, co skutkuje tym, że całość zachowuje się jak marakasy. Klapka na baterie posiada też wyczuwalne luzy, a samo osadzenie w komorze baterii nie jest trwałe - mocniejsze wymachiwaniem padem powoduje frywolną wędrówkę baterii w środku (schodzą minimalnie ze styków).

Osobny akapit poświęcę na nowy UI, którego nikt podobno nie lubi. Problemem nowego systemu jest to, że to konsolowa wersja mobilnego systemu od MS. Moje wyssane z palca teorie biorę z dwuletniego obcowania z systemem WP na Lumii 710. Całość została podzielona na trzy części - Pins (skróty), Home oraz Store. Zniknęły "themes", zastąpiły je kafle, w których jedyne, co możemy zmienić to kolor, bądź ich rozmieszczenie w zakładce Pins. Guide Button przejął funkcję przycisku "windows" z telefonu. Tzn., że zatrzymuje aktualnie używany przez nas proces (grę/aplikację) i pozwala wybrać coś innego przenosząc nas od razu do Home - taka tam namiastka multitaskingu. W skrócie wygląda to tak, że jeżeli podczas gry np. w Fife 14 pacniemy GB i przejdziemy do wiadomości, następnie pacniemy ponownie GB i udamy się do MS Store, by na końcu ponownie wcisnąć GB i włączyć IE, to wszystkie aplikacje cały czas sobie siedzą w systemie. Każdy proces ubija się przyciskiem "B", czyli odpowiednikiem "cofania" w telefonie - w podanym przeze mnie przykładzie, oznacza to, że będziemy po kolei wracali do uruchomionych aplikacji, sukcesywnie je zamykając aż wylądujemy w Fifie. Nie jest to przekombinowane ale, jak mniemam, celowy zabieg mający na celu zunifikowanie urządzeń działających pod kontrolą systemu od MS (WP8, W8, W RT). Trzeba się do tego przyzwyczaić. Polem do dyskusji jest natomiast, czy w konsoli to się sprawdzi. Ja na razie kręcę nosem na kilka rzeczy. Zdarza się, że kiedy wracam do achievementów to wchodzę w ostatnie przeglądane przeze mnie osiągnięcie, natomiast, kiedy chcę wrócić do całej listy poprzez wciśnięcie przycisku B, wychodzę całkowicie z tej opcji i muszę ją uruchamiać ponownie. Pomijam również fakt, że lista osiągnięć przedstawiana jest za pomocą GIGANTYCZNYCH kafli graficznych, których nijak nie można przestawić na małą, czytelną listę. Cieszy natomiast fakt, że na dole kafla mamy pasek postępu – wskazuje on np. ile zostało nam jeszcze zombie do rozjechania/mil do przejechania itd. Rozwiązanie oczywiście nie jest bez wad, bo w przypadku BF4 nie działa w ogóle. Obok osiągnięć pojawiły się wyzwania (challenges), które są czasowe. Nawigowanie padem jest całkiem przyjemne z jednego względu - wszystko działa szybko i sprawnie. Problemy mogą się pojawić, jak naściągamy masę aplikacji i gier, które z niewiadomych dla mnie przyczyn zostały wrzucone do jednego wora - skakanie po kilkudziesięciu/kilkuset kaflach to wyzwanie dla prawdziwych masochistów. W tym przypadku sensowne wydaje się użycie Kinecta do wydawania komend głosowych, które działają zadziwiająco sprawnie. Sam system wygląda w tym momencie dosyć ascetycznie (brak reklam w Store), i brakuje kilku podstawowych funkcji takich jak obsługi DD po optyku, zarządzania pamięcią wewnętrzną dysku twardego, systemu powiadomień (konsola nie informuje nas, że znajomy zalogował się do XBL), wskaźnika naładowania baterii czy bezpośredniej rozmowy po uruchomieniu funkcji Party. Bardzo ciekawie wypada natomiast zastosowanie funkcji Game DVR i zapisywania na dysku konsoli naszych żenujących popisów, bądź przesłania ich do SkyDrive. Wygibasy rejestrowane przez konsolę jakością nie powalają i wyglądają tak - https://skydrive.live.com/redir?resid=F36ADD865CE8C0ED%21155. Z poziomu odpowiedniego programu możemy również klip bardzo prosto przyciąć, połączyć, dorzucić nasz komentarz itd.

Po niecałym miesiącu wyczerpujących testów można odnieść nieśmiałe wrażenie graniczące z pewnością, że cały sprzęt wylądował o dobre pół roku za wcześnie. Brakujące podstawowe, wydawałoby się, funkcje zapewne zostaną załatane z czasem. Granie w Polsce wiąże się również powrotem w wesoły początek roku 2006, kiedy Polscy gracze masowo emigrowali do Wielkiej Brytanii tudzież USA, by móc w ograniczonym stopniu korzystać z dobrodziejstw usługi XBL. Jeżeli na X360 posiadacie sporych rozmiarów "kupkę wstydu", nie ma absolutnie żadnego sensu pakowania się w tzw. "next-gen". Jeżeli z kolei ograliście wszystko na obecnej generacji, irytuje Was ślamazarne działanie dashboardu, macie na zbyciu 499 Euro...